Gecemize Ufak “Sen”

Dün bitiyor , bugün bitiyor. Yarın geliyor , yarın da bitiyor. Bitmez sanılan her şey bitiyor , geçmez sanılan her şey geçiyor. Kâh mutlulukla , kâh hüzünle ve kâh kırıklıklarla.

Tüm bu arada , yüreklerimizden attıklarımızla ve yüreklerimize biriktirdiklerimizle ele avuca sığmayan arkamıza alamadığımız, yürürken önümüzü göremediğimiz büyük bir dağ oluşturuyoruz.

Yaşadıklarınla , yaşadıklarıyla ve en güzel yaşadıklarımızla.

Yaşadıklarımızla diyorum , en samimi en içten. Tek yaşamadın hiç bir şeyi , yaşamadık.

Şimdi , camın önünde oturmuş , dizlerimi çeneme kadar çekmiş , biz’i düşünüyorum. Soğuk , bu yüzden pijamalarımı da çorabımın içerisine koydum. Sokak lambasının ara ara yanıp sönmesi bana , asabi hallerini hatırlatıyor ve ben sokak lambasının odama vuruşunu seyrediyorum. Seviyorum…

Aslına bakarsan özlemiyorum , özlem gideriyorum. Gidecek elbet biliyorum , her şeyin bir gün yitip gittiği gibi , sen gibi. Özlemek ağır bir imtihan , önce gidişini özlüyorsun. Vazgeçerken de , önce özlem gideriyorsun ki vazgeçebilesin. Ama yine de bana desen ki , “Her zaman buluştuğumuz parkta buluşalım” , gelmem.

O parkı evin içerisine getirsen bile gelmem.

Düş üstüne , düş düşlüyorum. Bir hayal belki , bir vuslat. Sonrası hicran…

Cemal Süreyya’nın da dediği gibi , bütün kara parçalarında Afrika dahil değil…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: