Gülüyor(sun)ya

Çaresizken umudum oldun önce, geçmişi temize çekme sebebim, bir daha böyle sevecek olsam seni bir kalemde silerdim dedirtecek kadar yoğun sevgimin öznesi…

Sevgi miydi bu ?

Öfke miydi ?

Sonra umutsuzluğum oldun. Gözyaşlarım, sessiz çığlıklarım.Düşünüyorum da bir anda sevmedim ben seni, uzun uzun, yavaş yavaş sevdim…

Sensiz ve senli günlerimde mutluluğu da tattım, mutsuzluğu da…

Sonra yeniden umut oldun bana.

Kalbimin çok kalabalık olduğunu söylüyorlar. Doğrudur.

Ben kimseden kolay kolay gidemeyenlerdenim çünkü. Ama en mutlu, en umutlu, en içi yaşam dolu, yaşamak dolu, hayata bağlayan hikayelerim senin tarafından yazılmıştır. Buna hiç şüphe yok. En büyük pişmanlığı da yaşadığım aşikar. Bu kadar severken nasıl pişman olunuyor. Dengem şaştı.

Senli ama senle geçen kaçıncı günüm bilmiyorum..

Kendi yollarımıza sonunda giderken de yaşattığın toz pembe, şeker pembe güzellikler için mutlu olduğumu anlamanı isterim.

Beni güzel hatırla. Çünkü ben seni hep güneş yüzlü olarak hatırlayacağım.

Bir güldü mü dünyayı cennete döndüren.

Varlığı hayat dolu, neşe böceği, sevgi kelebeği olma sebebi olan.

“Dünyada bir yer beğensem yanında, o ülke gülistan olurdu.”

İçtenlikle en büyük mutluluklar senin olsun dileklerimle. Ve ne zaman saklambaç oynayan çocuklar görsen beni düşün.

Hep düşünüyorum , sen düşünüyor musun ? Gülüşlerin geliyor sonra aklıma , hafif tebessüm ile gülümsediğimi fark ediyorum.

“Sen gülüyorsun ya, gözlerim dönüyor sevdadan..”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: