Bir Hiç’lik

Sanırım yine bir şeyi içten yaşıyor olmam gerekiyordu yazmam için. Bunu gün ağırdığında çok iyi fark etmiştim. İçinde ki anlamdıramadığın o boşluğu, artık uğraşmak zorunda olmadığın, uğraşmak için çabaya daha fazla gerek olmadığının boşluğuydu. Tüm bunların hissetmenin ardından bir ölüm haberiyle devam etmek zorunda kaldım günüme ve aslında her şeyin ne kadar mühim olmadığını fark ettiğimde kendime geldiğimi tüm düşüncelerimin bir anda ölümle kapladığını, ne kadar da boş şeylere üzüldüğümü fark ettim. Belki de en başında böyle olması gerekiyordu.

Ölümü aslında hep biliyorduk, yaşıyorduk ve görüyorduk. Son 3 ay içinde çevremde 6 kişi hayatını kaybetti. Bugün çok sevdiğim bir amcamı kaybettim. Yaşarken bir şeylerin farkında olmamak gibi durumlarımız da var insani duygulardır aslında çünkü bir şeyler yok olduğunda daha net anlaşılır hale geliyordu.

Hep böyleydi.

Sevdiklerimi bir bir toprağa verirken, bayramlarda gitmek zorunda olduğum büyüklerim kalmadığını fark ettim. Elleri öpülesi o insanlar artık yoklar ve sadece onların çiçek dolu mezarlarında taçlandıracağım bayramlarımı..

Belki de onlar yaşarken yapamadığımı, onlar yokken yapacağım fakat bu çok acı. Yaşarlarken bunu yapmamış olmak, onlara güzel duygular vermeden öldükten sonra duygusuzca yapıyor olmak. Duygusuzca diyorum çünkü ölmüş birine yaşarken ki duyguları hissettiremezsiniz.

Ah benim, yürekleri pamuk büyüklerim. Sizleri hep öğütlerinizle hatırlayacağım ve sizleri unutmadan yaşamayı öğreneceğim…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: