“HİÇ”


Tam karşımda köşesiz duvarlar var , simsiyah. Bu örümcekler nereye ağ örecekler. Çünkü çürümüşlüğüm çok sinek biriktirdi.

Sonsuzlukta da boğuluyormuş insan. Köşesi olmayan duvarlar içerisinde , yankı yapan sesimi bir şarkı gibi dinleyerek deliriyorum.

Hem göremediğine de inanırdı insan oysa.

Şimdi bir kuş uçsa buradan , kaç hayal sürer sana varmasına ? Hem kuşlar özgürdür , bilirim hayaller gibi. Ama yine de gerçekliğine dokunan her hayal derin bir acı taşıyor içinde. Kuşlarla benzerlikleri var mesela hayallerin. Kanatlarını kaybedip ayakları yere bağlandı mı , yaşayamıyorlar. Yürüyerek bir yere varamaz çünkü hayaller , kuşlar gibi uçması gerek. Ayakları için çok büyük yollar , çok uzun. Ama hayat gülümseyerek uçamayacak kadar acımasız.

“Yaşamak bir çürüme hâli aslında. Neden birlikte çürümüyoruz ? “ diye sormuştum. Ardından da gülümsemiş. Bir ‘son’ ancak bu kadar güzel vurgulanabilirdi. Hem o gülüşüyle mezara çağırsaydı beni , gelirdim. Sonra hiç tutunamadım ellerinden. Hayat mı girdi araya , mesafeler mi yoksa gelecek zaman mı bilemiyorum. Meğer çürüme hali , tekil işliyormuş. Ellerim cebimde yürüdüm sonra. Dökülürse yapraklarım ceplerime dolsun diye. En güzel sessizliğimi de o zaman yaşadım. Anlatacak çok fazla şeyi olunca daha güzel susuyormuş insan. Uçsuz bucaksız denize karşı nefes çekmek gibi.

Ama kelimeler birikince kırılıyor , kesiyorlar da. Sonra tamamlayamadığım cümlelerin oldu ilk baharda. Hisler , cümleleri tamamlamaya yetmiyormuş.

Ruhlarımızı koluma takıp bitmemesi için ağır ağır yürüdüğüm yollar henüz tamamalanmamıştı. Son sayfasını çevirdiğim kitaplar , hala içersinde anlatacak şeyler taşıyor gibiler.

Bitmiyor hiç bir şey , bitemiyor. Ne yıldızların sayısını bilebilceğim , ne de yastığa başını koyduğunda kurduğun hayallerin.

Hiç bir rüzgâr ıslığı çalmayacak pencereme , sarılmayacak ağaçaların dallarına. Kendiliğinde düşecek yapraklar , öylece. Kuşlar uğramayacak ağaçlarıma.

Kaç sonbahar atlattım , kalbim buz gibi. Ama bir elveda’nın başlattığı yağmurlar kaç sene sonra diniyor biliyor musun ?

HİÇ.

Biraz daha uyuyalım. Hayallerimin kanatları kırılmak için çok ince.


DİĞER MAKALELER

Yaşam

İnsan yaşam tarzını değiştirmeye başladığında özellikle de değişmesi gerektiğine inandığı şeyleri değiştirmeye başladığında daha da olumlu bir gözle yaşama bakıp, bu şekilde yaşama adapte olabiliyor. Bunlardan bir tanesi yeni insanlarla tanışmak. Yeni insanlarla tanışmak yeni ortamlarda bulunmak bilhassa çıkabiliyorsanız ufakta olsa bir tatil havası alabiliyorsanız bu on katına çıkacaktır. Bir hafta içinde bulunduğum tatil havasının,Okumaya devam edin “Yaşam”

Satranç

Merhaba arkadaşlar bugün beni biraz mutlu eden ve bir o kadar da neden diye sorgulatan bir durumla karşı karşıya geldim. Mezun olduğun üniversitenin bir süre önce yaptığı satranç turnuvasında 3’üncü olduğumun bilgisini aldım. Annemin, eve geldiği madalyayı söylemesiyle öğrendiğim bir süpriz oldu. Bu beni bir nebze mutlu etti 3’üncü olmuş olmam elbette ki güzel çünküOkumaya devam edin “Satranç”

Utanç Verici

Sosyal medyada gördüğüm bu fotoğrafı dünden beri bu aşamıyorum! Saha araştırması esnasında çekilen bu fotoğrafı. “Blacklives matter” diyerek, “no to racism” sloganları atarak burada siyahi insanlarin hakkını savunanlar, ki savunsunlar; kendi içlerinde yüz kızartıcı şeyler yapmaktan vazgeçmiyorlar! “Herkes başkasının putuna İbrahim” ifadesindeki gibi, herkes başkasının haksızlık ve adaletsizliklerinde insan hakları savunucusu kesiliyor! Ne acı kiOkumaya devam edin “Utanç Verici”


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: