Zamanla İstişare

Zamanın gerisinde veyahut zamanın ilerisinde. Nereden bakarsak bakalım aslında bir şeyleri değiştirebiliyor olmak hep biz insanların elindedir. Bir şey hariç.

Bir birey topluma katıldığı esnadan itibaren yaşadığı toplumu seçemez. Doğarız ama ailemizi seçemeyiz. Bizim ve ailemiz için kadersel bir döngüdür aslında.

Neye göre ve kime göre olduğu tartışılır bir konu gibi görünse de bakıldığında net olan ve değişmesi mümkün olmayan durumdur. Seçebilseydik nasıl olurdu diye düşünmeden kendimi alamıyorum.

İnsanı kendi seçimleri de yarı yolda koyabiliyor bazen ama bu da bir kader değil mi? İnsan kendi kaderini nasıl da kendisi belirleyebilir. Seçimler yaparak yol çiziyoruz belki iyi, belki kötü fakat bu senin kaderinmiş diyebilmek için neye ihtiyaç var?

O kadar çok soru var ve o kadar çok derine inersem sanırım bu makalenin altından kalkamayabilirim. Sizler için bunu derin bir araştırmayla taçlandırıp buraya yazacağım.

Konuya dönücek olursak şu an bu yazıyı yazmak içimdem geldi öylece yazıyorum. Çok da düşünmedem gelişi güzel cümlelerin dökülmesini izleyerek yazıyorum ve bu benim en sevdiğim yazma şekli. Tamamen mantığım dışında ve duygusal bir bağ ile döküyorum.

Bir çocuk ve bir yetişkin için aile ya da evlat faktörü çok önemlidir. Hepsi bir imtihandan geçerek yol alır. Kimi anne, baba evlatlarıyla sınanırken kimi evlatta anne, babasıyla imtihana düşer. Doğanın gereği bu değil mi zaten hep bir imtihan ve hep iyi olmaya çalışmak. Bu zamanıma kadar çok ilgili bir aileye mensup olmak isterdim.

Bir aile ne olursa olsun özgüvenle yetiştirebileceği ve onlara sevgiyi aşılayacağı bir çocuk yetiştirebilmelidirler. En önemlisi ise ne olursa olsun yoluna ne çıkarsa çıksın, ne hata yaparsa yapsın yanında olmayı bilerek yaşam sürdürebilmeli. Çocuk sahibi olmak isteyen herkes çocuk sahibi olmamalı bence. Çünkü herkes çocuk yetiştiremiyor ne yazık ki. Saygıyı, sevgiyi, eğitimi ve nicesini çocuğa aşışlayabilmek iyi bir ebeveyn olmaktan geçer. Nasıl konuşursanız öyle konuşurlar, nasıl davranırsanız öyle davranırlar çünkü çocuklar sizin aynanızdır. Siz neyi gösterirseniz size onu yansıtıcaktır. Tüm bunlarla birlikte çocuklar sizin oyuncaklarınız olmadığını ve onlarında birer birey olduğunu en önemlisi insan olduğunu bilerek öyle davranmalısınız. Çocuklar her şeyi anlar ve hissederler. Onlara da kendinize davranılmasını istediğiniz gibi davranıp o şekilde yetiştirmelisiniz.

İnanın bana tüm bunları yaptığınızda her şey daha da güzel hal alıcaktır. Unutmayın ki çocuklarınız sizin aynanızdır.

Sevgilerimle…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: